Yarısını geçtik işte beklediğimiz Ramazan'ımızın. Biz teker teker tutarken onu O gün be gün gitmeye hazırlanıyor. Halbuki daha dün gelmişti. Saymıştık gelmesini de çok zaman, dün şereflendirmişti bizi sultanlığıyla. Şimdiyse hazırlıkta, gidecek besbelli. Biliyorduk elbette gideceğini, saymıştık da “28 gün var senden ayrılmamıza diye”. Saymıştık da ne bileyim bu kadar çabuk geleceğini düşünmemiştik son günlerin. Ne kaldı ki işte, mağfiret ayımızın son bulmasına. Son 10 güne girdiğimizde saymaya fırsat dahi olmayacak hüznümüzün takatsizliğiyle…
Hangimiz rahmetine gark olduk acep sultan ayın sahibinin. Hangimiz orucun sevabını ben vereceğim diyen zatın sözlerine muhatap olabildik. Hangimiz diğer tarafta miskler gibi kokacak.
Tutabildi mi bizi acep tuttuğumuz oruçlar. Yoksa tutmakta aldandık mı garip garip…Emrine muhatap kılan kabul buyurdu mu, acizane tuttuğumuz oruçları, kıldığımız teravihleri. Sahurla kilitlediğimiz ağızlarımızı iftar anahtarıyla açarken kapıdan buyur edildik mi acep.
Dünyada bir tek kişi Cehenneme gidecek deseler o benim diye korkarım diyen Hz. Ömer gibi korkuyoruz ya, Dünyada bir tek kişi Cennete gidecek deseler o benim diye sevinim diye sevinen Hz. Ömer gibi seviniyoruz tuttuğumuz oruçların makbuliyeti için.
Kabul buyur Ya Rabbb,
Mağfiret et Ya Rabb…